لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: ناباروری بحرانی بزرگ و عامل استرس روانی است و بسیاری از واکنش های منفی شامل افسردگی، کاهش میل جنسی، کاهش روابط اجتماعی و دلسردی زوجین را سبب می شود لذا مطالعه حاضر با هدف تاثیر آموزش تکنیک های تن آرامی (آرام سازی بنسون)، بر کاهش استرس و کاهش نگرانی های جنسی، ارتباطی و اجتماعی زنان نابارور انجام شده است.روش کار: مطالعه حاضر در سال 1395 بر روی زنان مراجعه کننده به کلینیک شهید رحیمی شهر خرم آباد انجام شد. واحدهای مورد پژوهش به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و با تخصیص تصادفی در دو گروه آزمون (17=n) و کنترل (17=n) قرار گرفتند. شرایط ورود به مطالعه عبارت بود از: نازایی بالای یک سال، سن 34 - 18 سال، عدم سابقه مصرف داروهای آرام بخش، عدم سابقه قبلی آرام سازی، نداشتن هرگونه عامل نازایی به جزء عدم تخمک گذاری. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه استرس ناشی از ناباروری نیوتن و همکاران (1999) بود. ابتدا از دو گروه پیش آزمون به عمل آمد و بعد از پایان مداخله از آن ها پس آزمون به عمل آمد. داده ها با روش تحلیل کوواریانس تک متغیره (ANCOVA) و به کمک نرم افزار SPSS-16 تحلیل شدند.یافته ها: آرام سازی بنسون سبب کاهش استرس (0.05 >P) و میانگین تغییرات در بعد نگرانی جنسی (%1 =P)، نگرانی ارتباطی (%1=P) و نگرانی اجتماعی (%2=P) در گروه آزمایش گردید.نتیجه گیری: آرام سازی نقش مهمی در کاهش استرس و کاهش نگرانی های جنسی، ارتباطی و اجتماعی زنان نابارور دارد. پیشنهاد می شود متخصصان علوم باروری تکنیک های تن آرامی را برای کنترل استرس افراد نابارور برای نتیجه مطلوب درمانی به کار گیرند.

هدف: این پژوهش بررسی تاثیر برنامه مدیریت استرس لرن (LEARN) در کاهش استرس ادراک شده و نگرانی دانشجویان دختر دانشگاه پیام نور تهران انجام شد.روش: بدین منظور از میان افراد داوطلبی که نمره آنها در مقیاس استرس اداراک شده یک انحراف استاندارد بیشتر از میانگین (SD=8.32،M=27.26 ) بود و بر این اساس پراسترس تشخیص داده شدند، 26 نفر بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. کلیه آزمودنی ها قبل و بعد از ارائه برنامه لرن به آزمودنی های گروه آزمایش به کلیه گویه های مقیاس استرس ادراک شده و پرسشنامه نگرانی پنسیلوانیا پاسخ دادند.یافته ها: تحلیل داده ها با به کارگیری آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد که نمرات آزمودنی های گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل در هر یک از متغیرهای استرس ادراک شده و نگرانی به طور معنادار بهبود یافته است (P<0.05).نتیجه گیری: بنابراین برنامه LEARN می تواند به واسطه مولفه هایش با تحت تاثیر قرار دادن چرخه استرس از جهات مختلف، به کاهش استرس و نگرانی منتهی شود.

زمینه و هدف: فراشناخت درمانی یکی از رویکردهای موج سوم رفتاردرمانی شناختی است که اثربخشی خود را در مورد بسیاری از اختلالات روانی به اثبات رسانیده است. در صورتی که مدل حاضر در مورد اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) صدق کند، می توان از تمهیدات درمانی آن در مورد جانبازان PTSD استفاده نمود. هدف پژوهش حاضر ارزیابی نقش باورهای فراشناختی و راهبردهای مقابله ای با مشخصه نگرانی در تداوم علائم استرس در جمعیت جانبازانی است که استرس زیادی بعد از برگشت از جنگ تاکنون تجربه می نمایند.مواد و روش ها: تحقیق حاضر از نوع مقطعی می باشد و 144 نفر از جانبازانی که علائم استرسی زیادی بعد از برگشت از جنگ تاکنون تجربه می کنند، توسط مقیاس های فراشناخت، کنترل فکر و تاثیر حوادث - نسخه تجدیدنظر شده مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده های حاصل از پژوهش به کمک آمار توصیفی، ضریب پیرسون، تحلیل رگرسیون چندگانه و تحلیل مسیر تحلیل شدند.نتایج: همسو با پیش بینی های به عمل آمده توسط مدل فراشناختی ولز (2000) راهبرد کنترل فکر نگرانی، باورهای مثبت و منفی درباره نگرانی با علائم استرس همبستگی معناداری دارند. تحلیل مسیر نشان داد که نگرانی بین باورهای مثبت درباره نگرانی و استرس میانجیگیری می کند، ولی بین باورهای منفی درباره نگرانی و استرس ارتباط مستقیمی وجود دارد.بحث: نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد که مدل فراشناخت در مورد جانبازانی که استرس زیادی را تجربه می کنند، قابلیت کاربرد دارد و می توان از تمهیدات درمانی این مدل در درمان علائم استرس این افراد سود جست.

زمینه: مطالعات متعددی پیرامون اثربخشی به خود دستوری بازپرداش و علل احساس تنهایی، نگرانی و استرس اداراک شده انجام شده است. اما پژوهشی که به بررسی اثربخشی به خود دستوری باز پردازش (اسموکر) بر احساس تنهایی، نگرانی و استرس ادراک شده بیماران استرس پس از سانحه ناشی از زلزله کرمانشاه پرداخته باشد، مغفول مانده است. هدف: بررسی اثربخشی به خود دستوری باز پردازش (اسموکر) بر احساس تنهایی، نگرانی و استرس ادراک شده بیماران استرس پس از سانحه ناشی از زلزله کرمانشاه بود. روش: پژوهش از نوع، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون، با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زلزله زدگان ساکن در کانکس زلزله کرمانشاه در سال 1398 بود، 30 نفر به روش نمونه گیری تصادفی به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (15 نفری) جایگزین شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس شهروندی اختلال استرس پس از سانحه می سی سی پی کیان و همکاران (1988)، پرسشنامه نگرانی پن استت (PSWQ) زینبارگ و بارلو (1990)، پرسشنامه احساس تنهایی (راسل و پیلوا و کورتونا، 1980)، پرسشنامه استرس ادراک شده کوهن و همکاران (1983) و پکیج آموزشی به خود دستوری باز پردازش (اسموکر، 1995) بود. تحلیل داده ها با روش تحلیل کواریانس چند متغیره و تک متغیره انجام شد. یافته ها: به خود دستوری باز پردازش (اسموکر) بر احساس تنهایی، نگرانی و استرس ادراک شده بیماران استرس پس از سانحه ناشی از زلزله تاثیر معنادار داشت (0/05 >P). نتیجه گیری: بیمارانی که در جلسات به خود دستوری بازپردازش شرکت کردند احساس تنهایی، نگرانی و استرس ادراک شده کمتری داشتند.

زمینه و هدف: عوامل روانشناختی مختلفی میتوانند بر سلامت جسمی ما اثر منفی بگذارند و باعث ابتلا و یا تشدید بیماریهای مختلف مانند بیماریهای قلبی شوند. هدف: از پژوهش حاضر مقایسه میزان استرس، سرکوب احساسات، نشخوار فکری و نگرانی در دو گروه بیماران عروق کرونر و افراد سالم می باشد. روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع علی-مقایسه ای می باشد و جامعه آماری آن شامل 19 بیمار مرد مبتلا به بیماری ایسکمیک عروق کرونر و 19 مرد همتای غیر بیمار است که به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزار استفاده شده در این پژوهش شامل مقیاس «باورها در مورد هیجانات»، «نگرانی»، «نشخوار فکری» و «استرس ادراک شده» می باشد. یافته ها: نتایج: با استفاده از تحلیل واریانس چند متغیره تحلیل شد و نشان داد که بیماران و افراد غیر بیمار از نظر استرس ادراک شده تفاوتی ندارند(p=0. 15)، با این وجود دو گروه از نظر متغیرهای سرکوب احساسات(p=0. 05)، نشخوار(p=0. 05) و نگرانی(p=0. 001) تفاوت دارند. نتیجه گیری: یافته ها: ی پژوهش بیانگر این مطلب است که افراد سالم و بیمار به یک میزان استرس را تجربه می کنند اما میزان نگرانی، نشخوار فکری و سرکوب احساسات مربوط به وقایع استرس زا در بیماران عروق کرونر نسبت به افراد سالم بیشتر است که می تواند نشان دهنده این باشد که بالا بودن سرکوب احساسات در گروه بیمار ممکن است منجر به بالاتر رفتن نشخوار و نگرانی ذهنی و تداوم ذهنی استرس شود و در نتیجه بر سلامتی این افراد اثرات منفی بگذارد و وضعیت بیماری آن ها را در طول زمان وخیم تر کند.

زمینه و هدف: عمل جراحی ماستکتومی سبب بروز مشکلات روان شناختی همچون نگرانی از بدریختی بدن و استرس در زنان می شود. این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی رفتار درمانی عقلانی هیجانی بر نگرانی از بدریختی بدن و استرس ادراک شده زنان با تجربه جراحی پستان انجام شد. روش کار: این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. تعداد 30 نفر از زنان ماستکتومی شده که مشغول گذراندن دوره پرتودرمانی خود در کلینیک­های تخصصی سرطان پستان شهر تبریز در سال 1401 بودند با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمون و کنترل (هر کدام 15 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمون، رفتار درمانی عقلانی هیجانی را در 8 جلسه 1/5 ساعته (2 ماه، هفته ای یک جلسه) به صورت گروهی، طبق برنامه درمانی اسمخانی اکبری نژاد دریافت کردند. هر دو گروه، در سه مرحله پیش­آزمون، پس­آزمون و 3 ماه پس از مداخله به پرسشنامه های نگرانی از تصویر بدن لیتلتون و همکاران و استرس ادراک شده کوهن و همکاران پاسخ دادند. داده ها با استفاده از نرم­افزارSPSS-24 و آزمون های تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و تست تعقیبی بونفرونی تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: در مرحله پیش آزمون، بین میانگین و انحراف معیار نمرات متغیرهای نگرانی از بدریختی بدن و استرس ادرا ک شده در دو گروه آزمون و کنترل، تفاوت معنی داری مشاهده نشد (0/05< p). در حالی که پس از آزمون، میانگین نمرات هر دو متغیر فوق در گروه آزمون (نگرانی از بدریختی بدن 6/9±43/9 و استرس ادرا ک شده 3/7±22/7) به طور معناداری پائین تر از گروه کنترل (نگرانی از بدریختی بدن 6/1±59/7 و استرس ادرا ک شده 3/9±27/4) بود (0/001> p) و این کاهش نمرات در مرحله پیگیری نیز ادامه داشت (0/001> p). نتیجه گیری: براساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که رفتار درمانی عقلانی هیجانی موجب کاهش نگرانی از بدریختی بدن و استرس ادرا ک شده زنان با تجربه جراحی پستان شده است. بنابراین از این روش درمانی می­توان برای بهبود مشکلات روانی ناشی از جراحی پستان استفاده کرد.

مقدمه: با شروع بحران کرونا، پرستاران دچار مشکلات روان­شناختی شدند که نیاز به مداخلاتی داشتند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان شناختی­رفتاری واحد پردازه ای بر استرس ادراکی و نگرانی پرستاران در زمان همه گیری بحران کرونا بود. روش­کار: روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با پیش­آزمون و پس­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری تمامی پرستاران بخش بیماران مبتلا به کرونا بیمارستان های شهید بهشتی و شهید یحیی نژاد شهر بابل در سال 1400 بوده که حجم نمونه آماری 30 نفر تعیین و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل گمارده شدند. درمان شناختی­رفتاری واحد پردازه ای در 10 جلسه 90 دقیقه­ای برای گروه مداخله اجرا شد و گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکرد. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه­های استرس ادراکی کوهن و همکاران و پرسشنامه نگرانی مایر و همکاران به­عنوان ابزار پژوهش استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده­ها با روش آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و تحلیل کوواریانس تک متغیری با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 در سطح آماری 05/0 انجام شد. یافته­ها: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که درمان شناختی­رفتاری واحد پردازه ای موجب کاهش استرس ادراکی و نگرانی پرستاران در زمان همه گیری بحران کرونا شد (001/0P<). نتیجه­گیری: با توجه به موثر بودن درمان شناختی­رفتاری واحد پردازه ای بر کاهش استرس ادراکی و نگرانی پرستاران، متخصصان حوزه سلامت می­توانند از این روش برای کاهش مشکلات روان­شناختی پرستاران استفاده کنند.

زمینه و هدف اختلال ا ضطراب فراگیر یکی از اختلالات شایع روانپز شکی میبا شد که وجه م شخ صه آن نگرانی مزمن و غیرقابل کنترل ا ست. این پژوهش با هدف تعیین اثربخ شی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی، بر شدت نشانه ها و نگرانی در بیماران دارای اختلال اضطراب فراگیر انجام شد. روش ها این پژوهش به روش نیمه تجربی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه بیماران دارای اختلال اضطراب فراگیر مراجعه کننده به کلینیکهای روانشناختی شهر به شهر در سال 1399 بود. تعداد 40 نفر از مبتلایان به صورت در دسترس در 2 گروه کنترل و تجربی به صورت گمارش تصادفی قرار گرفتند. گروه آزمایش 8 جلسه درمان مبتنی بر ذهن آگاهی را دریافت کرد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد نگرانی و اضطراب فراگیر جمع آوری گردید. از آزمون تحلیل کواریانس تک متغیره و نرم افزار SPSS نسخه 26 برای تحلیل استفاده گردید. نتایج یافته ها نشان داد که درمان مبتنی بر ذهنآگاهی برشدت نشانه ها و نگرانی بیماران دارای اختلال اضطراب فراگیر تاثیر دارد ضریب اتا برای شدت نشانه ها و نگرانی به ترتیب برابر 63/0 و 31/0 بدست آمد. نتیجه گیری با توجه به یافته های این پژوهش میتوان نتیجه گیری کرد درمان کاهش ا سترس مبتنی بر ذهن آگاهی بر کاهش شدت نشانه ها و کاهش نگرانی بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر موثر است و این درمان میتواند یکی از گزینه های درمانی موثر در کاهش نگرانی و شدت علایم اختلال اضطراب فراگیر باشد.